Een netwerk van betrokken mensen rondom de cliënt, van familie en naasten, ervaringsdeskundigen, vrijwilligers en professionals, maakt de zorg menselijker, dichterbij en duurzamer. Dat was ook de kern van het symposium “Waarom moeilijk doen als het samen kan”, georganiseerd door het LEVANTOgroep Ervaringsdeskundigen Team (LET), de kerngroep Familie & Naasten en LEVANTOgroep Vrijwilligers. Een middag waarin verbinding en gelijkwaardigheid centraal stonden.
We delen verhalen die raken, cijfers die inzicht geven en beelden die laten zien waar we voor staan. Elk onderdeel van dit jaarbeeld is verbonden met onze ambitie om veerkracht te versterken bij mensen, in teams en in de samenleving.
Dit jaarbeeld is meer dan een terugblik. Het is een uitnodiging om samen verder te bouwen aan een toekomst waarin iedereen mee kan doen.
Evenwaardig samenwerken
Het symposium, gehouden bij het Gilde in Sittard, bracht 100 deelnemers samen: cliënten, ervaringsdeskundigen, vrijwilligers, familieleden/naasten en hulpverleners. Tijdens workshops en een panelgesprek gingen zij met elkaar in gesprek en deelden kennis, ervaringen en nieuwe ideeën.
“Het is zó belangrijk om in te zetten op een evenwaardige samenwerking tussen de formele en informele zorg. Ieders rol is van belang om de beste zorg te leveren. Je creëert een breder vangnet, vergroot de draagkracht en vermindert de draaglast. Je rol maakt eigenlijk niet meer uit: je maakt het verschil als mens.”
De kracht van nabijheid
De verhalen van die dag maakten voelbaar wat informele zorg in de breedste zin betekent. Ervaringsdeskundigen, vrijwilligers, familie en naasten dragen elk op hun eigen manier bij aan nabijheid, begrip en herstel. Een ervaringsdeskundige die zijn eigen pad deelt, biedt hoop en herkenning. Een vrijwilliger die een wandeling maakt of helpt bij een activiteit, brengt rust en menselijk contact. En familieleden of naasten weten vaak met één blik wat iemand nodig heeft. Samen vormen zij een netwerk dat cliënten ondersteunt, aanvult en soms zelfs opvangen waar de professionele zorg ophoudt.
“Familie en naasten zijn onderdeel van de identiteit van de cliënt.”
Ze hebben meegeleefd en ‘-geleden’, en blijven daarom essentieel in het leven van de cliënt. Maar ook ervaringsdeskundigen en vrijwilligers zijn onmisbaar: zij brengen de stem van de ervaring en de kracht van menselijk contact terug in de zorg.”
Deze manier van samenwerken vraagt om structurele aandacht: open communicatie, investeren in verbinding en het normaliseren dat het hele netwerk — van ervaringsdeskundige tot familielid — vanaf het begin welkom is en onderdeel blijft van het traject.
Samen werkt beter
De bijeenkomst van 8 oktober liet zien wat er mogelijk is als iedereen zich welkom voelt. In de evaluatie gaven deelnemers aan dat de diversiteit aan perspectieven waarde toevoegde — zelfs als dat soms meer tijd kostte. De middag werd ervaren als verbindend, leerzaam en vooral menselijk.
“Het heeft laten zien dat je een dag kunt organiseren voor iedereen, zonder iemand uit te sluiten. Samenwerken doet goed.”